Vind ik leuk:

Wanneer we het hebben over Maria’s moederschap houden we de zaken graag een beetje afstandelijk.

We geven ruimhartig toe dat Maria een zeer bijzondere rol heeft in de heilsgeschiedenis van de mens. Een taak, een functie. O zeker, een functie waarmee ze vrijwillig heeft ingestemd en waardoor ze zelfs actief heeft meegewerkt aan onze verlossing, en dat vinden we geweldig, maar het is en blijft een functie. Maria als werknemer. We geven Haar fraaie, steriele namen: Theotokos (God-draagster), Allerheiligst Tabernakel, Ark van het nieuwe verbond – termen die niet veel meer betekenen dan “broedstoof”. De Menswording zelf wordt in onze geloofsbelijdenis klinisch omschreven: incarnatus est ex Maria virgine – alsof Hij een jasje heeft aangekregen. Er schijnen theologen uitspraken te hebben gedaan over Maria’s bevalling: een beschaafde happening zonder weeën en ongetwijfeld geen barenspijn, bloed en poep. Wanneer Maria wordt afgebeeld met haar kind op de arm zien we vaak een serene vrouw, devoot kijkend naar een fiere, rechtop zittende baby met een kroon op en een scepter in het knuistje – Hij een echte mannelijke heerser, zij haast méér een kind dan Hij.

De Superbaby Jezus Pantocratortje, Zijn cleane geboorte, het beeld van Maria als glijbaan alsof God door haar heen naar de aarde is gekomen terwijl Hij toch steeds ‘los’ van haar is gebleven, ik geloof er helemaal niks van.

Natuurlijk ís Maria een ‘werknemer’ in zeker opzicht, zij vervult een ‘rol’ in onze heilsgeschiedenis en ‘Theotokos’ is wel degelijk een eretitel. Maria noemt zichzelf de dienstmaagd des Heren – wie ben ik om dat tegen te spreken? Desalniettemin focussen we ons graag op wat Maria doet, en zien we minder graag onder ogen wat zij ís: De Moeder van God. Dit wél onder ogen zien heeft namelijk nogal implicaties.

La Bourdon is zelf de moeder van een kleuter, een peuter en een baby en weet uit de eerste hand wat moederschap inhoudt. Kinderen komen niet als superbabies ter wereld. Ze zijn totaal afhankelijk. Ze kunnen hun hoofd niet overeind houden, wat zeg ik, ze kunnen zichzelf niet eens warm houden.

Tijdens de zwangerschap van Maria is Jezus in Haar lichaam gegroeid. In Maria’s schoot is Jezus mens geworden. Hij is Haar Kind! Jezus heeft zich als speldeknopgroot vruchtje in haar lichaam genesteld, heeft zich zo innig als maar mogelijk is met haar verbonden, Zich laten voeden door haar lichaam, met haar bloed. Hoe écht heeft God Zich aan de Kerk verbonden als Maria en Jezus hier laten zien! Hij heeft Haar tot Zijn Moeder gemaakt. Als zij Hem niet zou hebben gevoed met de melk uit haar borsten zou Hij van de honger zijn gestorven, als zij Zijn luiers niet zou hebben verschoond zou Hij zijn omgekomen in Zijn eigen vuil. Jezus, die God is, maakt Zich totaal afhankelijk van Maria, die de Kerk is. Hij heeft Zich volledig aan Haar overgegeven, uitgeleverd.

Nou heeft Onze Lieve Heer vrij slechte ervaringen met het Zich aan ons uitleveren:

Maar bij Háár is Hij veilig, wordt Hij gekoesterd, geknuffeld, getroost en gevoed.

Dát is Zijn totale vernedering. Dieper kun je als Almachtig God toch niet zinken! Wat zegt ons dat?

God is louter liefde, gévende liefde. Wij zijn Zijn schepselen, maaksels. Kinderen op z’n best. Wij zijn gemaakt om te ontvangen, zonder Hem hebben wij niks en kunnen wij niks. Wij zijn leeg en moeten gevuld worden, Hij is vol en stroomt over. Maria laat in haar zwangerschap en moederschap zien waartoe de Kerk bestemd is. Door Zijn onvoorstelbare, onuitsprekelijke genade heeft Hij Haar verlost, als eerste van alle mensen door het offer van Zijn Zoon, Haar in staat gesteld geheel vrijwillig Zijn Moeder te worden en voor Hem te zorgen, Hem te verwennen, Hem liefde te GEVEN. Door Hem, in Haar, mogen wij omhoog getild worden en liefhebben. Waarlijk God liefhebben, wij die alleen maar liefgehad wérden mogen in Haar en met Haar Zijn liefde beantwoorden!

En dat beeld roept bij ons lang niet altijd alleen maar positieve emotie op. Want wees eens eerlijk, wie krijgt er nou géén jeuk van dit kleverig-sentimentele beeld dat druipt van vruchtwater, moedermelk, bloed, zweet en tranen? Een God die een baby wordt?