In de relatie tussen Maria en Jezus, tussen God en de Kerk, valt vooral op de éénheid en de wederkerigheid. God heeft, in zijn oneindige genade, de asymmetrische relatie tussen Hem en de mens gemaakt tot tweerichtingsverkeer. Waar wij tegenover Hem staan als volledig afhankelijk, kinderen, schepsels, maaksels, voert Hij ons omhoog door onder ons door te duiken, Zich van óns afhankelijk te maken en ons aan Hem gelijk te maken, ons één met Hem te maken zoals moeder en kind één zijn tijdens een zwangerschap en zoals man en vrouw één zijn in een huwelijk. Eén, maar zichzelf. Te onderscheiden, maar niet te scheiden. Het hoofd geeft leiding aan het lichaam maar is ook één met het lichaam, is zelfs onderdeel van het lichaam. Christus is het hoofd van de Kerk maar is ook onderdeel ervan: ook Hij is het kind van Maria.
In het Sacrament van de Eucharistie worden wij met Hem gevoed. De Heilige Hostie is het Lichaam van Christus maar is het volledige Lichaam van Christus. Daarnaast bevat de Kelk het Heilig Bloed. Het is onzinnig om te denken dat de Kelk iets bevat, dat de Hostie niet bevat. Bloed is immers onderdeel van het lichaam? Het is ondenkbaar dat wij in de Eucharistie een halve Christus ontvangen of een exsanguinate Jezus. Het feit dat alleen de celebrerende geestelijken, en niet de gelovigen, ook het Bloed tot zich nemen, geeft te denken.
Hoe is het Lichaam van Christus ontstaan? Christus is gegroeid in het lichaam van Maria. Zij heeft het Lichaam van Christus gemaakt met Haar lichaam. Haar bloed heeft Zijn lichaam gemaakt. Via Haar bloed zijn voedsel en zuurstof tot Hem gekomen zodat Zijn lichaam gevormd kon worden. Zonder Maria’s lichaam, Haar bloed, geen lichaam van Christus. Zou het nu anders zijn? Natuurlijk niet – de ultieme openbaring van God in Christus is immers een eeuwige waarheid en geen incident. Wat zegt ons dit?
In de consecratie, in het Sacrament van de Eucharistie ontvangen de gelovigen Christus. Zij ontvangen de volledige Christus, de Hostie is Lichaam én Bloed, bloed hoort bij het lichaam. Toch nemen de celebrerende geestelijken het Bloed tot zich. Dit is een uiting van de eeuwige waarheid die God heeft laten zien in Zijn ultieme openbaring, Christus. Maria heeft met Haar bloed Jezus’ lichaam gemaakt. De Kerk maakt in de Eucharistie met Haar bloed het Lichaam van Christus. Ja, de woorden van de consecratie zijn: “dit is mijn Bloed, voor u vergoten” maar dit spreekt elkaar niet tegen – immers zowel het offer op Golgotha als het wonder van de Incarnatie worden hier tegenwoordig gesteld. En is Zijn bloed niet Haar bloed? Alleen door haar bloed, kon Zijn bloed gemaakt worden.
De afhankelijkheid van Jezus als baby’tje is niet geëindigd in de geboorte van Christus want hoe kan een eeuwige waarheid ooit eindig zijn? Waar het Lichaam van Christus, geofferd en gebroken op Golgotha, aan ons wordt tegenwoordig gesteld zo wordt ook het wonder van de Menswording aan ons tegenwoordig gesteld. Zoals Maria actief deelnam aan onze verlossing door de Moeder van de Heer te worden en Zijn lichaam te maken door Hem te voeden met Haar bloed, zo werkt de Kerk, die één is met de Maagd, actief mee aan onze verlossing en onze éénwording met Hem door ons het Lichaam van Christus te geven en door het bloed van de Kerk aan Christus te geven. Eénheid, wederkerigheid.
Waar de gelovigen het Lichaam ontvangen, Christus gehéle Lichaam, in de Hostie, ontvangen de priesters, immers in persona Christi, het Bloed. Háár Bloed. Óns bloed. Christus voedt ons, de Kerk voedt Hem. Zonder Maria, zonder de Kerk, zonder Haar bloed, geen Lichaam van Christus. Dat is Gods afhankelijkheid. Daarom is het, naast de praktische bezwaren (morsen etcetera) logisch en goed dat de gelovigen niet het Bloed krijgen omdat het Bloed voor Hém is.
laatstedag
Bourdonne
[...] haar laatste bijdrage stelt ze de vraag aan de orde: waarom communiceren de gelovigen onder één gedaante, en de [...]
Door:Het bloed van de Kerk « Laatste Dag op2 december , 2009
op13:25
Aanvulling van Laatste Dag, toegevoegd door La Bourdon:
Gelovigen ontvangen soms het Bloed, zoals bij een huwelijk, maar in zekere zin staan ook zij daar ‘in persona Christi’ omdat ze het Sacrament van het huwelijk aan elkaar bedienen.
Door:labourdon op2 december , 2009
op13:58
Deze moest ik even nog 2x herlezen om zo goed mogelijk te proberen te begrijpen wat je bedoelt. Je slotalinea is helder. Wat ik ook mooi geschreven vind is:
“Zoals Maria actief deelnam aan onze verlossing door de Moeder van de Heer te worden en Zijn lichaam te maken door Hem te voeden met Haar bloed, zo werkt de Kerk, die één is met de Maagd, actief mee aan onze verlossing en onze éénwording met Hem door ons het Lichaam van Christus te geven en door het bloed van de Kerk aan Christus te geven.”
Dat zet mij aan het denken en op deze manier was je stuk een mooie “meditatie” voor in mijn lunchpauze. Ik ben er nog niet uit. Enkele keren volg ik je niet:
“Zonder Maria’s lichaam, Haar bloed, geen lichaam van Christus. Zou het nu anders zijn? Natuurlijk niet – de ultieme openbaring van God in Christus is immers een eeuwige waarheid en geen incident.”
Dit volg ik niet helemaal, maar voor zover ik het wél volg (of hoop te volgen) roept het de gedachte op: maar Maria’s bijdrage aan de fysieke menswording van Christus kwam, zoals bij elke mens, ten einde op het moment van Zijn geboorte. Toen werd de fysieke verbinding tussen haar en zijn Bloed verbroken. Vanaf dat moment kon Hij zíjn Bloed geven zonder dat het bloed van Maria daarvoor nodig was.
Andere passage:
“Toch nemen de celebrerende geestelijken het Bloed tot zich. Dit is een uiting van de eeuwige waarheid die God heeft laten zien in Zijn ultieme openbaring, Christus. Maria heeft met Haar bloed Jezus’ lichaam gemaakt. De Kerk maakt in de Eucharistie met Haar bloed het Lichaam van Christus. Ja, de woorden van de consecratie zijn: “dit is mijn Bloed, voor u vergoten” maar dit spreekt elkaar niet tegen – immers zowel het offer op Golgotha als het wonder van de Incarnatie worden hier tegenwoordig gesteld. En is Zijn bloed niet Haar bloed? Tijdens Maria’s zwangerschap wás er slechts één bloedstroom.”
Ik moet nu heel diep graven in mijn middelbare schoolkennis en wil voorkomen dat het een volledig rationeel verhaal wordt, maar: een kind heeft ook voor de geboorte al een eigen bloedsomloop, eigen bloed, kan ook een andere bloedgroep hebben dan de moeder als ik me niet vergis. Kan je wel zeggen dat hun bloed gelijk is?
Ik weet niet of ik je gevoel kan delen dat het niet alleen zíjn Bloed is maar ook dat van háár. Het is voor het eerst dat ik die associatie gemaakt zie worden. Het is heel “technisch” uitgelegd en tegelijkertijd is duidelijk dat je eigen gevoel erin ligt, je eigen eerbied naar Maria en wat dat betreft zetten de stukken op dit weblog me wel stil bij wie zij is voor Christus en voor de Kerk en mij.
Wat je hierboven over Maria schrijft, daarmee loop ik vooralsnog vast. Enerzijds rationeel, omdat je sterk bouwt op een achterliggende logica, ik de neiging krijg dan verder door te denken, en vastloop. Anderzijds omdat ik er gevoelsmatig niets mee kan: ik aanbid zíjn Lichaam en Bloed, of ik daarmee indirect ook Maria aanbid, dat moet bij mij nog even bezinken. De gedachte dat het Bloed niet voor de gelovigen is bedoeld omdat het háár bloed voor Hem is, is gewoonweg nieuw voor mij. Ik heb bv in de Paaswake van 2006, toen ik werd opgenomen in de Kerk en voor het eerst ter communie ging, zowel Lichaam als Bloed ontvangen. Was ik toen in persona Christi?
Door:beautifulblues op2 december , 2009
op15:02
Je schrijft: “En is Zijn bloed niet Haar bloed? Tijdens Maria’s zwangerschap wás er slechts één bloedstroom.”
Biologisch klopt dit niet: in de placenta zijn de twee bloedstromen juist van elkaar gescheiden (anders zou iedereen dezelfde bloedgroep hebben.)
Vervolgvraag: als de biologische feiten al niet kloppen, wat is dan het waarheidsgehalte van de theologische interpretatie?
En: Doe je wel recht aan God (de bedenker en schepper, ook van de placenta) door theologische gedachten over hem te ontwikkelen op basis van feitelijk onjuiste gedachten over hoe zijn schepping werkt? (De God die we kennen door de schepping is geen andere dan die we theologisch kennen; er kan geen tegenspraak zijn.)
Door:jelle op4 december , 2009
op12:33
Tja, helaas moet LB enigszins door het stof
Achteraf had ik de passage over de bloedstromen willen veranderen omdat het verwarrend is en ik het véél te stellig had neergezet. Helaas heb ik daarvoor geen rechten dus ik besloot het eerst even te laten gaan.
Een embryo heeft, op het moment van innesteling, geen vaatbed. Voedingsstoffen worden aangevoerd door het bloed van de moeder en via diffusie opgenomen door de cellen van embryo. Op dat moment is er sprake van slechts één bloedstroom, namelijk die van de moeder richting het kind. Vrij vroeg in de zwangerschap heeft het kind een eigen vaatbed, bloedstroom en bloed en worden in de placenta voedingsstoffen en zuurstof uitgewisseld zonder dat er bloedmenging is tussen moeder en kind.
Zeggen dat er tijdens een zwangerschap één bloedstroom is, gaat dus te ver. Excuus daarvoor. Wel is het zo dat alleen dankzij en door het bloed van de moeder alles van het kind (ook diens bloed) kan worden gemaakt maar dat spreekt voor zich.
Wat mij betreft kunnen de beide beelden van het Bloed en beide richtingen daarvan trouwens rustig naast elkaar bestaan.
Overigens Jelle, bedankt voor je feedback maar ik probeer op geen enkele manier hier theologie of biologie te bedrijven
Door:labourdon op5 december , 2009
op18:09
Beste La Bourdon,
Dit is klasse!: durven toegeven dat je je vergist hebt. Ik was er helemaal niet op uit om gelijk te krijgen ofzo en na de reactie van ‘laatstedag’ had ik het ook wel een beetje gehad, maar jouw eerlijkheid is goud waard, heel mooi.
Overigens ben ik nog steeds van mening dat jouw visie op wie de wijn/het bloed wel en niet mag hebben nogal speculatief is, zou je me wellicht vanuit de Bijbel kunnen aangeven waar deze theologische gedachten vandaan komen?
Door:jelle op6 december , 2009
op00:17
Dag Jelle,
De reactie van laatstedag is weg, maar ik snap niet wat hier zo vervelend aan was. Gezien mijn opleiding en achtergrond (waar ik verder niet over uitwijd) zou van mij verwacht mogen worden dat ik me zorgvuldiger uitdruk wat betreft biologische zaken (waarvan ik wat betreft de ins en outs wel degelijk goed op de hoogte ben) en het was nogal dom van me hier al te stellig in te zijn.
Wat betreft mijn visie op Bloed en wijn: die is niet ‘nogal’ speculatief, ze is volledig en totaal speculatief. Ik geef hier op geen enkele manier onderwijs noch bedrijf ik theologie. Ik schrijf niet vanuit de Bijbel maar vanuit mijn eigen ervaring als moeder over het moederschap van Maria, in de diepe overtuiging dat de Maagd en de Kerk één zijn en dat alles wat Maria is, ons iets laat zien van de diepe waarheden wat betreft Christus en de Kerk.
Als je hier komt voor stevig Bijbels onderbouwde, theologisch goed gegrondveste verhalen dan ben je aan het verkeerde adres
Door:labourdon op6 december , 2009
op12:43
Hoi Beautiful Blues! Dank je wel voor uitgebreide reactie. Ik hoop er wat meer op in te gaan.
Dit volg ik niet helemaal, maar voor zover ik het wél volg (of hoop te volgen) roept het de gedachte op: maar Maria’s bijdrage aan de fysieke menswording van Christus kwam, zoals bij elke mens, ten einde op het moment van Zijn geboorte. Toen werd de fysieke verbinding tussen haar en zijn Bloed verbroken. Vanaf dat moment kon Hij zíjn Bloed geven zonder dat het bloed van Maria daarvoor nodig was.
Ik denk dat je het, van de ene kant bekeken, heel goed inderdaad zo kunt zeggen. Jezus werd ‘gemaakt’ tijdens de zwangerschap van Maria, Zijn bloed was daarna van Hém, dát is wat werd vergoten tijdens de kruisiging en dát is wat we krijgen. Is ook niks mis mee om het zo te bekijken lijkt me.
Zelf heb ik er geen enkel probleem mee als er tegelijkertijd méér over te zeggen is, meer waarheden in één, als het ware. Ik denk dat wat God ons heeft laten zien in Maria, Jezus en de gebeurtenissen in hun leven, incidenten zijn in onze geschiedenis maar dat ze tevens representaties zijn van eeuwige werkelijkheden. (niet dat jij de zaken eenduidig bekijkt hoor, ik bedoel dit niet uit de hoogte) Het één zijn van de Kerk en de Maagd staat hierin centraal en zoals het Lichaam van Christus slechts in de wereld heeft kunnen komen door Maria’s zwangerschap, zo kan het Lichaam van Christus in de Eucharistie slechts tot ons komen omdat de Kerk, Zij, het tot ons brengt.
Natuurlijk is het óók “gewoon” het gebroken en geofferde Lichaam van Christus en is het eveneens Zijn opstandingslichaam zodat we in de Eucharistie deel krijgen aan Christus’ kindschap, Zijn dood én Zijn opstanding. Het is daarom ook niet FOUT om als gelovige ook het Bloed te ontvangen. De dagelijkse praktijk van de Kerk om het Bloed te reserveren voor de clerus en het Lichaam voor de gelovigen duidt echter op een andere, tegelijk bestaande betekenis.
Wat betreft het doorredeneren op al te rationele vergelijkingen:
mea culpa, het opbouwen van een betoog is iets waarmee ik nog middenin een leerproces zit, maar ik bevind me in goed gezelschap – met evenveel recht kun je zeggen dat het kul is te beweren dat een graankorrel moet sterven voor hij een nieuwe aar en vrucht voortbrengt. (*kuch*, *ehem* 
)
Door:labourdon op6 december , 2009
op18:17
Opmerkelijk. Er wordt een verhaal gehouden over de spirituele band van het Bloed van Christus met de H. Maagd, en zowat de eerste reactie gaat over de technische werking van de placenta
. Nu heb ik biologie laten vallen op de middelbare school dus ik heb helemaal geen recht van spreken over placenta’s 
, maar volgens mij is dat ook helemaal het punt niet. Het gaat hier denk ik over de band tussen moeder en kind, die ontstaat doordat het kind groeit in de moeder en daardoor op een heel speciale manier één is met de moeder (en daar is biologisch-technisch vast ook wel wat op af te dingen, maar volgens mij voelt iedere moeder dat wel zo). En de H. Maagd Maria heeft die band met Christus die God is…
Als een moeder een kind “haar vlees en bloed” noemt, dan doet het er helemaal niet toe of ze technisch gezien al dan niet dezelfde bloedbaan hebben. Het is gewoon zo, op een waarheidsniveau dat net even iets dieper ligt dan het puur biologische.
Door:Theo op16 december , 2009
op18:38